15

Jezus ,volkomen God, volkomen mens door: Gerard Feller © Een uitgave van : gezondenweldoen.nl

antwoordt Jezus mensen op een wijze waarop ze snel de wereld om zich heen vergeten en alleen Hem zien.

Altijd blijft Hij de ‘gevende’ of Hij nu bij een tollenaar te gast is (Luc. 5:29; 15:1 vv) of bij iemand met een hoge status (Luc. 7:36). Nicodemus, een schriftgeleerde wordt door Hem in verwar-ring gebracht door de volledige verschuiving van het standpunt waarop hij zich bij het gesprek instelde, en moet zich vervol-gens blindelings overgeven aan Zijn leiding. (Joh. 3:3 vv). En soms weet Jezus een voorzichti-ge wending te geven aan een ge-sprek, altijd rekening houdende met de persoon tegenover Hem. In Marc. 10:19 ontmoet Jezus een rijke en stelt in de plaats van het 9e en 10e gebod de opdracht: “Gij zult niemand tekort doen, niemand iets onthouden voor wat hem toekomt”. Vergelijk dit met Deut. 24:14: “Een dagloner, die het al moeilijk genoeg heeft, mag u niet uitbuiten”.

Jezus als dichter

De welbespraakte Jezus is zeker te rekenen onder de grootste dichters van de wereldgeschiede-nis. Van koning Salomo wordt gezegd: Hij sprak drieduizend spreuken, hij sprak over bomen, de cederbomen in de Libanon tot en met de hysop, het plantje wat uit de muren groeit. Hij sprak van het vee, het gevogelte en de kruipende dieren en de vissen (1 Kon. 4:32 vv). Jezus nog veel meer!

Laten we eens een aantal dieren opnoemen die in Zijn spreuken op betekenisvolle wijze gebruikt werden: kameel, wolf, vos, slang, hond, os, ezel, schaap, kalf,

zwijn, vis, arend, hen, kuiken, duif, mus, mug, schorpioen, enzovoort. Bijna iedere gedachte wordt bij Jezus tot een spreuk afgerond, precies gedefinieerd, zonder dat het verdere uitleg behoefde.

Elk woord is te zien als een edel-steen, die fonkelt in verschillen-de kleuren in de steeds nieuwe samenhang waarin de woorden door Jezus belicht werden, waar-door ze van grote waarde waren. Als een van de vele voorbeelden van spreuken kun je Matt. 7:2 bekijken, waar het Hebreeuwse parallellisme op eenvoudige wijze naar voren komt: “Want op grond van het oordeel dat je velt, zal er over je geoordeeld worden”. In Luc. 14:11 wordt het parallellisme tot een tegenstel-ling: “Want wie zichzelf verhoogt zal vernederd worden, en wie zichzelf vernedert zal verhoogd worden. In Matt. 10:40 wordt de gedachte in het parallelle (twee-de) lid voortgezet: “Wie jullie ontvangt, ontvangt mij, en wie mij ontvangt, ontvangt hem die mij gezonden heeft”.

Daardoor wordt door bepaalde woordspelingen aan spreuken een nieuwe betekenis gegeven zoals in Matt. 10:39 waarin gelijke woorden in verschillende betekenissen worden gebruikt (verliezen en verliezen). “Wie zijn leven probeert te behouden zal het verliezen, maar wie zijn leven verliest omwille van mij, die zal het behouden”. Andere spreuken zijn zeer bijzonder hoewel ze soms een schijn van eenzijdigheid (Matt. 7:7 vv), van wonderlijkheid (Joh. 9:39), van overdrevenheid (Matt. 12:30), ja zelfs van tegenstrijdigheid (Joh. 5:31 vergeleken met 8:14) heb-

ben.

Vaak hebben ze het doel één kant van de waarheid opzettelijk te benadrukken. Als oosterling denkt Jezus veelal in spreuken met een levendige aanschouwe-lijkheid.

Veel van deze spreuken zijn dikwijls verrassend in de ge-wone levenspraktijk: een balk in het oog, een kameel gaande door het oog van een naald, een kameel doorzwelgen, stenen die roepen, het verzetten van ber-gen, enzovoort (Matt. 7:3; 17:20; 19:24; 23:24). Er zijn spreuken waarbij belangrijke zaken extra benadrukt worden bijvoorbeeld: “Denk niet dat ik gekomen ben om vrede op aarde te brengen. Ik ben niet gekomen om vrede te brengen, maar het zwaard!” (Matt. 10:34). Jezus laat al de haren op het hoofd geteld zijn (Matt. 10:30) en het evangelie terstond van de daken predi-ken (Matt. 10:27). Overal komt Zijn pakkend taalgebruik en de geweldige dichtkunst in Zijn spreken naar voren.

De gelijkenissen van Jezus

Als we spreken van de dichter-lijke kwaliteiten van Jezus, dan moeten zeker Zijn gelijkenissen genoemd worden. Als slechts die éne gelijkenis van de verlo-ren zoon behouden gebleven zou zijn, dan zou de Here Jezus zonder meer de ‘hoofdprijs’ voor het gebruiken van gelijkenis-sen gekregen hebben, maar er is nog veel meer! Jezus heeft de schriftgeleerden het gebruik van gelijkenissen bijgebracht.

Ze kenden deze vorm wel, maar Jezus overtrof hen in ruime