4

Jezus ,volkomen God, volkomen mens door: Gerard Feller © Een uitgave van : gezondenweldoen.nl

dit een scheuring in huisgezin-nen met zich mee brengt (Matt. 10:35).

Dit alles zijn woorden van een dappere man. Er is tegenwoordig een roep naar echtheid en trans-parantie. Wel, Jezus is dit, echt en transparant! Paulus roept de gelovigen ook op naar het beeld van Jezus te leven: “Wees waakzaam, volhard in het geloof, wees moedig en sterk!” (1 Kor. 16:13).

In de Efeze-brief worden we opgeroepen om samen door ons geloof en door onze kennis van de Zoon van God een eenheid te vormen, de eenheid van de volmaakte mens, van de tot volle wasdom gekomen (manlijke) volheid van Christus (Ef. 4:13). Zijn geweldige wilskracht is in feite één van de belangrijke pei-lers van Jezus’ persoonlijkheid.

Als Hij boos was, zondigde Hij niet. Wie kan zich niet voorstel-len hoe Hij de kooplieden met vlammende ogen en verheven stemgeluid uit de tempel joeg. Jezus had vaak gevoelens van diepe bewogenheid.

Er was echter steeds maar één bron van die gevoelens: zijn liefde. Bij ons spelen vaak egoïs-tische motieven een rol bij ònze gevoelens, maar bij Jezus worden zijn gevoelens verteerd door de ijver voor God. Onze woede gaat over onze dingen, Jezus’ woede gaat over zijn Vader.

Alleen zonde, zoals huichelarij en onboetvaardigheid, zet hem in vuur en vlam. Soms is Hij in brandende toorn (Jes. 30:27) want Hij heeft de rechtvaardig-heid lief (Ps. 11:7). Naast alle valse, sentimentele, zwakke

beelden van Jezus in de geschie-denis van kunst en theologie, is het van belang het ware bijbelse beeld neer te zetten van een krachtige manlijke volmaakte persoonlijkheid.

Jezus, fijngevoelige ziel

Deze krachtige persoonlijkheid is echter ook een zeer gevoelig mens. Hij heeft een fijngevoe-lige ziel. Bij het overlijden van Lazarus zag Hij hoe Maria en de Joden, die bij haar waren, rouw bedreven. Hij was diep bewo-gen.....Jezus begon ook te huilen (Joh. 11:35). Hij huilde ook bij de gedachte aan de ondergang van Jeruzalem (Luk. 19:41).

Als Hij de weduwe achter de doodskist van haar enige zoon ziet gaan (Luk. 7:13) heeft Hij diep medelijden, net als toen Hij bemerkte dat het volk, dat hem volgde in de woestijn, te wei-nig eten had. Midden onder de strenge woorden over de laatste tijden en geweldige bedreigin-gen, grijpt het verdriet hem aan, als hij denkt aan de vrouwen, die in die angstige dagen in ver-wachting zijn of hun baby moe-ten zogen als ze vluchten vanuit Jeruzalem (Matt. 24:19,20).

En hoe moet Jezus zich gevoeld hebben, toen ‘wildvreemde’ kin-deren zich graag lieten omhelzen (Marc. 10:16). Hij was niet alleen bewogen over anderen, maar ook over zijn eigen lot: “De vos-sen hebben holen en de vogels hebben nesten, maar de Men-senzoon kan zijn hoofd nergens ter ruste leggen” (Matt. 8:20). In de hof van Gethsemané vraagt Hij zijn discipelen: “Blijf bij mij, en waak met mij”(Matt. 26:38).

Nergens vinden we bij hem een onderdrukking van zijn eigen gevoelsleven of iets van stoï-cijnse ongevoeligheid. Hij was er zeker van, na 3 dagen weer op te staan, maar dat heeft hem niet verhinderd, in zijn menselijke ziel de diepe pijn en bitterheid te voelen en te doorworstelen.

Jezus’ vriendelijkheid

zijn verkondiging kleur en in-houd gegeven. Op een bruiloft bewijst Jezus de eerste keer dat Hij een grote uitdeler van zegen en vreugde is in goede tijden (Joh. 2:11). Ook onder veel el-lende behoudt Hij zijn zonnige natuur van stille en rustige diepe vreugde. Hij wekt in dat opzicht zoveel bewondering op, dat een vrouw uit de menigte hem toe-roept: “Gelukkig de schoot die U gedragen heeft, en de borsten waaraan u gedronken heeft” (Luk. 11:27).

Onvriendelijke mensen zouden niet gauw een dergelijke grote menigte achter zich aan krijgen. Ook Jezus’ woordverkondiging is enerzijds net zo serieus als die van Johannes de Doper en toch stelt hij het in vriende-lijker bewoordingen voor: als een bruiloftsmaal, als een grote avondmaaltijd, als een schat in de akker, als een parel met grote waarde.

De levens van Johannes en Jezus eindigen beiden met de mar-teldood, maar met dit verschil: Jezus wist het van te voren. Jezus vertelde geen flauwe kul of humor ten koste van anderen, er was geen spoor van zonde bij zijn vriendelijkheid. Hij was bij-zonder gevoelig en stond open voor allerlei indrukken. Waarin toonde Hij geen bewogenheid,