7

Jezus ,volkomen God, volkomen mens door: Gerard Feller © Een uitgave van : gezondenweldoen.nl

heldhaftig geloof moest oefenen, ondanks alle tegenspraak die Hij te verduren had. Nee, voor Jezus was God niet iets twijfel-achtig. Hij was zich voortdurend bewust van de aanwezigheid van God. De eenvoudige helder-heid waarmee Jezus de hemelse Vader, Zijn wezen, Zijn wil altijd zag en ervoer, staat hemelhoog boven alles wat in de geschiede-nis op Hem lijkt. Jezus’ kenmerk was het geestelijk doorzien van de dingen. Jezus zag de natuur en God niet als twee volkomen gescheiden zaken. Zijn leer was dat God in Zijn schepping van de natuur de scepter zwaait. De ‘natuurlijke’ zegeningen en het lijden doen de natuur niet over ons komen, maar God.

God is het middelpunt van de natuur. Geen vogel sterft zonder Zijn wil (Matt. 10:29). Geen haar valt tegen zal ter aarde vallen zonder de Vader (Matt. 10:30).

Regen en zonneschijn worden door niemand anders dan door Hem bestuurd (Matt. 5:45). Overal trad Jezus God sterk en krachtig tegemoet. “Mijn Vader werkt tot nu toe” en Jezus was in staat de dingen zo te door-zien, dat Hij door deze zaken de Vader zag. Hij zag God de Vader, toen mensen Hem in de boeien sloegen: “De Zoon des mensen wordt overgeleverd in de handen der zondaren”. Door alles wat Hij beleefde in de natuur, in Zijn omgeving en in Zichzelf ‘zag’ Hij God.

Nooit hoefde Hij onderzoek te doen naar Gods wil. Het was Zijn roeping om op ieder mo-ment waarop Hij zich bewust was van Gods wil, deze te doen. Jezus was niet één van de vele mensen die God zochten, Hij

kende geen ‘godsbeleving’ door mystieke geestesvervoering en of ascese. Hij kende geen begin van goddelijke openbaring. Nooit heeft Hij Zijn vroegere voorstel-lingswijzen moeten verlaten, nooit heeft Hij zich door allerlei moeite, bezwaren en hindernis-sen heen moeten worstelen om tot gemeenschap met God te komen.

Het was veelmeer een deel van Zijn wezen om in een dergelijke verhouding tot God te staan. Hij alleen kent de Vader (Matt. 11:27). Alles is Mij toevertrouwd door Mijn Vader, en niemand dan de Vader weet wie de Zoon is, en wie de Vader is; dat weet alleen de Zoon, en iedereen aan wie de Zoon het wil openbaren.

Door Zijn oorspronkelijke een-heid met de Vader en door de ononderbroken levensgemeen-schap met Hem heeft bij Jezus de kennis van de Vader zich op natuurlijke wijze ontwikkeld. En als degene die God open-baarde, zo trad Hij de mensheid tegemoet door tegen iedereen te zeggen: “Leert van Mij” (Matt. 11:29).Want bij Hem ging het niet om gedachten en voorstel-lingen die Hij zelf gemaakt had, maar om een zeker weten (Joh. 12:49 vv Matt. 11:27), om een ‘gezien’ hebben (Joh. 8:38).

Ongetwijfeld was Hij, met die Godskennis, de enige van alle mensen. Alleen Hij bezat haar, anderen kunnen die slechts van Hem ontvangen. Daarom sprak Hij ook over “Mijn Vader” en “Uw Vader”. Hij stond in een heel andere relatie tot God dan andere mensen. “Niemand kent de Vader dan de Zoon, en die het de Zoon wil openbaren (Matt. 11:27). Maar wat heeft Hij

dan nu van God aan de wereld als ‘nieuws’ gebracht? Jezus heeft een sterk bewustzijn van

eigensoortigheid en majesteit van God bezeten.

De hemel is Zijn troon en de aarde Zijn voetbank (Matt. 5: 34; 23:22). God is de Heer van hemel en aarde (Matt. 11:25). Zijn almacht is onbeperkt (Matt. 19:26). Lichaam en ziel kan Hij verderven, reden genoeg dat de gehele wereld Hem zou moeten vrezen (Matt. 10:28).

Dit zijn allemaal uitspraken van de Here Jezus. Maar wat van dit alles was iets wat Israël vóór die tijd niet geweten had? Dat is zonder meer de ken-nis van God, dat Hij degene is die liefheeft als een Vader. Zijn wezen is het Vader zijn. Zeker, ook in de psalmen wordt God als vader aangemerkt (Ps. 68:6; 103:13). Maar dat aspect van het wezen van God was nog niet diep doorgedrongen. Het vader-schap van God is het fundament, het wezen van God. God was in het jodendom, de van de wereld vervreemde, en ongenaakbare geworden: de opsteller van de wet, die in het hiernamaals op pijnlijk nauwkeurige wijze, debet en credit afweegt. De goedheid van God is meer dan de men-selijke gerechtigheid. In die zin was de religieuze gezindheid in Jezus’ tijd met angst doortrok-ken, zowel bij de joden als de heidenen (Rom. 8:15).

“U hebt de Geest van God niet ontvangen om opnieuw als slaven in angst te leven, u hebt de Geest ontvangen om Gods kinderen te zijn en om Hem te kunnen aanroepen met ABBA, Vader”. Wat de natuurlijke mens