8

Jezus ,volkomen God, volkomen mens door: Gerard Feller © Een uitgave van : gezondenweldoen.nl

van God kent, is Zijn wet. Als hij zich niet distantieert van God, staat hij in een verhou-ding van angst tot God. Nu komt Jezus met een ongehoord nieuwe boodschap: Het meest innerlijke wezen van God is dat God liefheeft als een vader. Als een vader bekommert Hij zich om de afzonderlijke behoeften van ieder schepsel. Ja, tot in de kleinste details toe (Matt. 6:26 vv; 7:11; 10:29 vv).

Vergevende liefde is bij Hem net zoiets vanzelfsprekends als bij een aardse vader. Hij houdt bijzonder van wie van Hem ver-vreemd is (Luc. 15:6,9,24) en Hij geeft allen hetzelfde loon, omdat het goed is (Matt. 20:15).

Dat betekent niet dat de Vader een krachteloze grijsaard is. Nee, Jezus kende op geen enkele manier iets van zwakte van God. Hij kende geen Vader zonder heiligheid en ernst. In het Oude Testament bestond de religieuze betrekking tussen God en mens (Volk Israël) als een overeen-komst. Toen was het verbond voor Israël en het houden van Gods geboden gekenmerkt door de ‘uitbetaling van loon’.

Nu staat alles in het teken van genade en blijven weinig grote eisen van God over. Jezus heeft onthuld, dat het wezen van God een wezen van vaderlijke liefde is. Alleen Hij heeft dit verstaan.

Jezus’ vroomheid.

Als we Jezus vergelijken met an-dere vooraanstaande gelovigen, zijn er enkele belangwekkende verschillen. Vóór alles ontbrak bij Jezus het dankbare gevoel van een begenadigde zondaar. Jezus wist niet wat het betekent een met God verzoend mens te zijn. De grootste gave die het geloof

brengt is vergeving van zonden, en die vergeving had Hij niet nodig. Nooit heeft Hij te hoeven denken aan het heil van Zijn eigen ziel.

Wat bij ons vaak het einddoel van onze vroomheid is, de één-heid van de wil met de Vader, lag bij Jezus aan het begin van de weg. Hij heeft nooit de liefde van de Vader gezocht, maar altijd bezeten. Daarom ontbrak bij Jezus in diepste wezen ook de deemoed, de nederige gezind-heid ten opzichte van God. Het afhankelijkheidsgevoel was niet de meest fundamentele trek in deze vroomheid, zoals de filo-soof Schleiermacher beweert, dat het bij ons moet zijn, en ook niet de diepe en vreugdevolle kennis dat God de alleen Mach-tige en Levende is. Veel

van wat Jezus in dit opzicht heeft gezegd, is gesproken ter voor-lichting van anderen. Het was geen symptoom van Zijn eigen leven toen

Hij zei: ”Vreest Hem, die beide, ziel en lichaam, kan verderven in de hel (Matt. 10:28) of wanneer Hij leerde dat ze God als Rechter moeten vrezen (Matt. 12:36). Aan Jezus’ godsgeloof ontbrak angst. Hij kende ook niet de angst van het toenmalige joden-dom om te zondigen tegen het derde gebod (Matt. 6:24,30).

Bij Jezus was er geen angst voor God in het ziedende onweer (Matt. 8:24), dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld bij de vromen in de psalmen. Jezus was, als Gods hand aan het werk was, veelmeer vol rust en zekerheid. Bij Hem werd het woord ‘Mij zult u lief-hebben met uw gehele hart’ voor de eerste en enige maal in de geschiedenis bewaarheid. Zijn mens-zijn bleek wel o.a. uit het

feit dat hij alle emoties kende, waaronder ook de angst! Mat. 26:37 angst voor

de Godverlatenheid, dood(sstrijd). vgl. Hebr.2:15; 5:7,8

Jezus’ vreugde

De kern van Zijn vroomheid was Zijn liefdevolle vreugde in God. Jezus’ vroomheid begeerde niets van God, zoals het zo vaak is met onze vroomheid. In die zin was er geen ontwikkeling in het leven van Jezus. Hij stelde er altijd een vreugde in dat God Zijn God is. In deze God ver-heugde Hij Zich, wanneer Hij Zijn ziel aan God verliest en in Hem opgaat.

Met God was Hij blij, wanneer Hij met Hem samenwerkte. Jezus’ lust was de heerschap-pij van Zijn Vader in de wereld. De vreugde van Jezus was nauw verbonden met het vertrouwen op God. Hij heeft nooit God getart om Hem te helpen, nooit Gods bescherming in hoogmoed of doldrift opgeëist. Een derge-lijke houding, wat Hij zag als het verzoeken van God, wees Hij al in de woestijn eenvoudig en waardig af (Matt. 4:7).

In overeenstemming daarmee heeft Hij het ontwijken van gevaar en het Zich in veiligheid brengen (Matt. 4:12; 12:15), ja zelfs in het geheim (Joh. 7:10), tot het laatst toe niet geschuwd. Hij had de zekerheid dat Hij nergens anders dan in Jeruza-lem zou sterven (Luc. 13:33) en dat Zijn uur nog niet gekomen was (Joh. 11:9). Al deze zaken leidden nooit tot een opschep-perige of roekeloze houding. Hij was zeker van de bescher-ming van Zijn Vader. “Ik ben niet alleen, de Vader is met