13

Jezus ,volkomen God, volkomen mens door: Gerard Feller © Een uitgave van : gezondenweldoen.nl

heel uw verstand” (Luc. 10:27). Hij voegt er nog een tweede aan toe:

“Heb uw naaste lief als uzelf”. Deze twee geboden zijn de grondslag van alles wat er in de Wet en de Profeten staat. Men weet dat Hij een vriend van tollenaren en zondaren is. Nu sleept men een overspelige vrouw voor Hem en vraagt: “Meester, deze vrouw is op he-terdaad betrapt, toen ze overspel pleegde. Mozes draagt ons in de wet op zulke vrouwen te steni-gen. Wat vindt U daarvan? Dit zeiden ze, om Hem op de proef te stellen, om te zien of ze Hem konden aanklagen” (Joh. 8: 4 t/m 6).

Maar Jezus speelt met een mees-terlijke zet Mozes tegen Mozes op het schaakbord uit. In Deut. 17:7 staat: “De getuigen moeten ........ de dader stenigen ..... en zelf moeten zij de eerste steen werpen”. Met een onnavolgbare spitsvondigheid zegt Jezus in Joh. 8:7: “Wie van jullie zonder zonde is, laat die als eerste een steen naar haar werpen”! Het gevolg? De vrouw staat, door iedereen verlaten, alléén voor Hem.

In een andere situatie herinnert men zich dat Jezus gezegd heeft: “Ieder die zijn vrouw verstoot, drijft haar tot overspel, tenzij er sprake was van een ongeoor-loofde verbintenis; en ook wie trouwt met een verstoten vrouw, pleegt overspel” (Matt. 5:32). Nu legt men Jezus de vraag voor of Hij een dergelijk verbod tegen Mozes woorden wel kan hand-haven (Marc.10:2-9). En weer pareert Jezus op weergaloze wijze door Mozes tegen Mozes te

laten antwoorden.

Jezus zegt: “Hij heeft dit voor u opgeschreven, omdat u zo harteloos en koppig bent” (Marc. 10:5) en geeft aan dat de tweede stelregel door Mozes is ingesteld omdat hij is bezweken voor de hardheid van mensenharten.

In Matt. 22:15 vv sturen de Fari-zeeën enkele mensen naar Jezus met de vraag of het toegestaan is de keizer belasting te betalen of niet. Bliksemsnel schat Jezus de situatie juist in. Een ‘nee’ maakt Hem een opruier van het gezag, een ‘ja’ een verachter van de heerschappij van God in Israël. Maar slagvaardig antwoordt Hij in vers 19:

“’Laat me de belastingmunt zien’. Ze reiken hem een denarie aan. Hij vroeg hun: ‘Van wie is dit een afbeelding en van wie is dit opschrift? (En laat ze zo zelf het antwoord geven) Ze antwoord-den: ‘Van de keizer’. Daarop zei hij tegen hen: ‘Geef dan van wat van de keizer is aan de keizer en geef God wat God toebehoort’”.

De Sadduceeën, die ontken-nen dat er een opstanding is en slechts Mozes als autoriteit van Gods Woord zien, stellen Hem de volgende strikvraag over een vrouw die zeven keer trouwt met broers die na elkaar doodgaan: “Wiens vrouw is zij bij de opstanding?” (Luc. 20:27). Op meesterlijke wijze laat Jezus Mozes zelf een antwoord geven, doordat Hij antwoordt met een tekst van Mozes “over de doorn-struik, waar hij spreekt over de Heer als God van Abraham, Isaak en Jacob. Hij is geen God van doden, maar van levenden, want voor hem zijn allen in leven” (vers 37 en 38).

Zelfs de tegenstanders van Jezus zijn vol bewondering en ver-bazing: “Meester, wat U zegt is juist” (vers 39) en niemand durft Hem meer een strikvraag te stellen. In Zijn antwoorden gebruikte Jezus vaak op bijzon-dere wijze de ‘of-of’ -constructie, waarbij er geen plaats was voor een derde mogelijkheid. “Wat mag men op sabbat doen: goed of kwaad? Een leven redden of vernietigen?” (Marc. 3:4), “In wiens opdracht doopte Johan-nes? Kwam die opdracht van de hemel of van mensen?” (Matt. 21:25). Geschieden Zijn duivel-uitdrijvingen door satans hulp òf, als dat onzinnig is, zou het dan toch Gods vinger zijn? (Luc. 11:18,20).

“Als David hem dus Heer noemt, hoe kan hij dan zijn zoon zijn?” (Matt. 22:45).

Jezus’ antwoorden hebben iets verbluffend eenvoudigs. Het gezonde verstand stemt er gelijk mee in, bijvoorbeeld: “Gezonde mensen hebben geen dokter no-dig, maar wie ziek is wel” (Luc. 5:31).

Dat is toch voor iedereen duide-lijk. “Als uw zoon of uw os in een put valt, dan haalt u hem er toch meteen uit, ook al is het sabbat?” (Luc. 14:5). Zo duidelijk dat zelfs Zijn tegenstanders hun muggen-zifterijen opgeven (Joh. 7:23). Je zou zelfs medelijden met hen krijgen. Jezus is nooit verrast door het onverwachte. Nooit heeft Hij lang tijd nodig om na te denken.

Hij is altijd zeker van Zijn zaak. Hij heeft nooit een ‘verborgen agenda’. Hij is open en transpa-rant. Dat is aan weinigen, die