22

Jezus ,volkomen God, volkomen mens door: Gerard Feller © Een uitgave van : gezondenweldoen.nl

voorwerpen van bewondering. Jezus had een vreugdevolle blik naar Zijn omgeving, Zijn hart ging open bij het zien van de groene landouwen.

Het rijpende zaad zei Hem niet dat het snel gemaaid moest worden, maar veelmeer dat waar de zaaier ook langs wandelt, de aarde, wat haar toevertrouwd wordt, door Gods zon tot gou-den korenaren laat rijpen (Marc. 4:26-29). En als in de winter de raven kraaien dan vertelde dat Hem niet in de eerste plaats over de honger en behoeften, maar van een rijke God die zelfs de raven voedsel geeft. Zo laafde Jezus Zich aan een mooie wereld onder de heerlijke oosterse zon en dronk Hij vrolijkheid en niét droefgeestigheid in uit datgene wat de natuur Hem te bieden had.

Voor Jezus stond vast: de aarde is van de Heer. De natuur is om van te genieten en is ons door de Vader gegeven. In 1 Tim. 4: 4 staat:

‘ Want alles wat God geschapen heeft, is goed en niets daarvan is verwerpelijk, als het met dankzegging aanvaard wordt, geheiligd door het Woord Gods en gebed’. Jezus heeft Zich nooit bezondigd tegenover de na-tuur of aan overmaat, daarom kon Hij ook met grote vreugde gebruik maken van alles wat de natuur bood. Hoe anders is Hij dan bijvoorbeeld Boeddha.

De ‘vromen’ in Zijn tijd waren bang voor een te groot geluk. Ze hadden het gevoel dat ze eerst de berg van hun zonden moesten verminderen. Het is natuur-lijk ook duidelijk dat Jezus die vreugde had omdat Hij de Heer van de natuur is.

Over Hem had de wereld geen macht, noch door angst noch verleiding. Hij verheugde zich over de wereld, maar wanneer Zijn Vader in het geding kwam was de wereld van ondergeschikt belang. Voor ons is de wereld met al haar verlokkingen een groot gevaar. Jezus wist dat, Hij zei dat Hij liever had dat mensen met één oog of één arm het Rijk van God binnenkwamen dan dat ze

‘gezond’ buiten blijven (Matt. 18:8 vv).

Jezus en het huwelijk

Jezus heeft die zelfverminking nooit nodig gehad en nooit in toepassing gebracht. Of toch wel? Heeft Hij ooit een vrouw de Zijne genoemd? Het lijdt geen twijfel dat Jezus veel goeds zag in het huwelijk. Aan de brui-loftsvreugde, die misschien wel de grootste vreugde is die er bestaat, heeft Hij meerdere ge-lijkenissen ontleend, en daarbij Zichzelf als bruidegom vergele-ken. Hij heeft nooit geweigerd om als gast aan een bruiloft te zitten. Hij hield van de kinderen die uit het huwelijk voortkwa-men (Ps. 128:3).

Bovendien hield Hij het huwelijk hoog, ondanks de vele scheidin-gen (Matt. 19:4 vv). Jezus heeft nooit behoord tot hen die het huwelijk verbieden (1 Tim. 4:3). Het is zelfs de vraag of Jezus het volmondig met Paulus eens zou zijn om in veel gevallen niet te trouwen (1 Kor. 7:27,38,40). Des te meer blijft de vraag waarom Hij ongehuwd bleef, als Hij de ongehuwde stand niet als iets ‘hogers’ beschouwde. Paulus en ook Johannes de Doper zagen af

van hun natuurlijke rechten om getrouwd te zijn omwille van het Rijk Gods (1 Kor. 9:5).

Hoeveel temeer Jezus die veel taken moest vervullen. Jezus, Die zelfs op een bepaalde ma-nier Zijn moeder corrigeerde omdat Hij het Lam Gods was die de zonden der wereld op Zich zou nemen. In die tijd toen Jezus optrad, lagen de dagen dat Hij normaal gesproken zou trouwen als Hebreeuwse jongeling

(omstreek het 18e jaar) al achter Hem.

Maar Hij beantwoordde al aan de wetten van het voleindigde koninkrijk van God. In Matt. 22:30 staat immers: ‘In de op-standing huwen zij niet en wor-den niet ten huwelijk genomen’. In die zin was Jezus uniek (Joh. 3:13). En niemand is opgevaren naar de hemel dan die uit de hemel is neergedaald, de Zoon des Mensen.

Jezus, God die mens geworden is (6)

De waarachtige Jezus

Als we het leven van Jezus volgen, valt op dat Hij vóór alles waarachtig was. Hij deed Zich niet anders voor dan dat Hij was. Bij Hem was alles oprecht, een-voudig en natuurlijk. Ongetwij-feld lag hierin ook een majestu-euze hoogheid, Hij wees ieder oneerlijk middel verre van Zich. Hij kende niet wat wij opportu-niteit noemen, zelfs niet als het Zijn zaak op dat moment zou kunnen helpen, Hij ging in alles ‘recht door zee’. Als waarachtige schaamde Jezus Zich niet voor moeilijke situaties waarin Hij terechtkwam: “Hoe beklemt het Mij, totdat het volbracht is” (Luc. 12:50), “Mijn ziel is bedroefd, tot stervens toe”