23

Jezus ,volkomen God, volkomen mens door: Gerard Feller © Een uitgave van : gezondenweldoen.nl

(Matt. 26:38), “Mij dorst” (Joh. 19:28).

Zo heeft Hij bij vrienden en vijanden zijn leed verwoord. De ‘wijsheid’ van die tijd was echter geheel anders. De Stoïcijnen wil-den namelijk de schijn bewaren onder de tegenslagen van het leven door te zeggen dat het ze niets uitmaakte. Jezus was geheel anders: “Van die dag en die ure weet niemand, ook de Zoon niet” (Marc. 13:32),”Het zitten aan de rechter- of linkerhand is niet aan Mij”

(Marc. 10:40). Zou het niet ‘verstandiger’ geweest zijn om daarover te zwijgen?Echter Hij is degene die van Zichzelf zegt: “Ik ben de Waarheid” (Joh. 14:6).De ziel van Jezus was zo door-zichtig als een bron in de bergen. Iemand heeft eens gezegd:

“Er zijn vele deugden te vinden bij veel volkeren, maar nergens treft men liefde aan voor de waarheid”. Jezus wilde het zwe-ren bij Zijn discipelen verbieden

(Matt. 5:34). Hij gebood hen: “Laat je ja een ja zijn en je nee een nee”.

Bij onze waarachtigheid vinden we steeds ‘leugentjes om bestwil’, vaak ook om elkaar te sparen. Jezus was open, zonder iets of iemand te sparen. In Matt. 21:32 zegt Hij: “De tollenaars en de hoeren zullen vóór de Schriftge-leerden en Farizeeën het konink-rijk Gods binnengaan”. Tegen de voorname Nicodemus zei Hij dat hij wedergeboren moest worden (Joh. 3:4). De wereld buigt zich voor het geld en de macht Jezus zei in tegenwoordigheid van de rijke en hebzuchtige Farizeeën:

“Voorwaar, Ik zeg u, deze arme weduwe heeft het meeste in de offerkist geworpen van allen die er iets in geworpen hebben”

(Marc. 12:43).

En toen Hij in Samaria ervaren had dat Samaritanen, zonder dat Hij een wonder had gedaan, Hem op Zijn woord geloofden (Joh. 4:41 vv) en, op een andere tijd, een Samaritaan terugkeerde om Hem te bedanken, terwijl negen Joden dit nalieten (Luc. 17:16), nam Hij geen blad voor Zijn mond met de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan, die meer naastenliefde bleek te bezitten dan de Joodse priester en Leviet ( Luc. 19:33 vv).

Hij wist dat de zaligheid uit de Joden is en dat de Samaritanen niet wisten wat ze aanbidden (Joh. 4:22) maar niettemin zei Hij tegen de Samaritaanse vrouw dat men eenmaal noch in Jeru-zalem noch op de Gerizim zal aanbidden (Joh. 4:21). Ja, Hij was waarheid en sprak waarheid, waar een ander het met stilzwij-gen toedekte. Zonder twijfel had Hij het brandende verlangen gehad om velen te winnen. Maar

Hij bleef de eerlijke, die het Zijn discipelen nooit op een oneer-lijke manier lichter maakte dan anderen. “ De vossen hebben holen en de vogelen des hemels nesten, maar de Zoon des men-sen heeft geen plaats om

Zijn hoofd neer te leggen (Matt. 8:20). Zelfs in het vertellen van Zijn gelijkenissen is Jezus geen duimbreed van de waarheid en werkelijkheid afgeweken. Hij weet bijvoorbeeld hoe arbei-ders die het eerst gehuurd zijn, afgunstig worden op arbeiders die het laatste uur ingehuurd zijn en evenveel geld krijgen (Matt. 20:11).

Hij weet hoe onbeschaamd doorzetten in de wereld meer

uitwerkt dan nederig en behulp-zaam zijn. Uit Jezus’ woorden blijkt duidelijk dat Hij Zich van de tegenspraak met het tot dan toe geldende levensideaal ten volle bewust was. Matt. 20:25 vv zegt: “Gij weet dat de regeerders der volken heerschappij over hen voeren en de rijksgroten macht over hen. Zo is het onder u niet”. In dat opzicht was een Jood ongeveer hetzelfde als een Griek. Welstand, eer, aanzien en macht waren heel belangrijk.

De Grieken hadden het ideaal van de ‘vrije man’. Voor Je-zus was dat heel anders. Van meeste waarde waren niet geest, schoonheid, macht, kracht, rijk-dom en aanzien, maar deemoe-digheid en nederigheid, en het vrijwillige dienen. Liefde, de band van volmaaktheid.

Jezus kende tijdens Zijn rond-wandeling op aarde één doel: dienstbaar zijn (Matt. 20:28).

Hij had een grote bewogenheid voor lichamelijke en geestelijke problemen. Hij overzag dat vaak direct (Matt. 9:36 vv,14:14). Hij raakte bewogen als Hij tranen zag (Luc. 7:13; 8:52). Bij ieder mens was Hij betrokken, de ge-hele jammerlijke toestand van de mensheid grijpt Hem aan.

Confucius zei: “Wat gij niet wil dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet”. Daarmee beval hij een gerechtigheid aan, die ieder het zijne geeft zonder zich zelf op te offeren. Jezus ging veel verder: “Wat gij wilt, dat u de mensen zouden doen, doet gij alzo” (Matt. 7:12). Natuurlijk wist Jezus dat de begeerten van een mens onverzadigbaar waren.

Bij Hem was de liefde echter zo sterk, dat Hij, die het liefst met