19

Jezus ,volkomen God, volkomen mens door: Gerard Feller © Een uitgave van : gezondenweldoen.nl

Hij hoorde en vroeg (Luk. 2:46) als kind al om informatie ten aanzien van zijn Vader te ver-krijgen. Hij bezat direct inzicht (niet via anderen). Zijn schrift-uitleg is eenvoudig en duidelijk, maar toch oneindig diep (Marc. 12:26 vv). Nooit heeft Hij in de Bijbel iets gelezen wat Hem afstootte, want Hij kende de kracht Gods en wist die ook te benutten bij de verklaringen die Hij gaf (Marc. 12:24).

Hij kende ook de hardheid van het hart, die mensen bemoei-lijkt de Schrift als Gods woord aan te nemen (Matt. 19:8). De Bijbel was Hem tot een zwaard en schild tegenover satan (Matt. 4:4,6,10) én mensen. Op het “er staat geschreven” rustte Zijn geloof. Het was het licht op Zijn weg. Vóór alles heeft de Bijbel Hem getroost.

Kunnen we ons wel genoeg voorstellen hoeveel sterkte en bemoediging Jezus hieruit geput heeft? Bijvoorbeeld uit de tekst van Jes. 52:13 tot Jes. 53:12. Niemand mag één woord mis-bruiken. Jezus heeft dat nooit gedaan. Hij heeft Zijn kennis en kracht en troost uit het Woord geput, het moest aan Hem vol-bracht worden, zoals het ge-schreven is (Matt. 26:54,56). Dat Jezus in Zijn ‘goede’ dagen Zijn Bijbel gelezen had, troostte Hem in de ‘kwade’ dagen.

Jezus de vervulling van de Schrift

De relatie van Jezus met de Bij-bel was uniek in twee opzichten. Allereerst wist Jezus dat Hijzelf het doel was van de Schrift (Luk. 24:27,44; Joh. 5:39,46). Hij wist dit al in de synagoge

van Nazareth (Luk. 4:21). Toen Hij Zijn ‘koninklijke’ intocht in Jeruzalem op het veulen van een ezelin voorbereidde, wist Hij dat Zacharia van Hem gesproken had (Zach. 9:9). Door het beeld wat Jesaja van de toekomst over Hem had opgetekend, moest men Hem kunnen herkennen (Matt.

11:5; Jes. 35:5 vv). En daar waar dat niet letterlijk kon, zijn er talrijke voorbeelden in de Bijbel en in typen die in Hem vervuld moesten worden.

Er zijn heel bijzondere bij zoals de vergelijking van Jozef met Jezus. Jozef werd door Juda voor twintig zilverlingen aan de handelslieden verkocht, zodat die hem voor dertig zilverlingen ‘met winst’ in Egypte van de hand konden doen (Gen. 37:26 vv). Judas ‘verkocht’ Jezus voor dertig zilverlingen (Matt. 26:16). Zoals Jezus de Bijbel las heeft nooit iemand de Bijbel gelezen,

Hij wist dat het over Hem ging. Hij vond Zichzelf terug in de Bijbel, in de wet, in de profeten en in de psalmen, zoals bij-voorbeeld als ‘hoeksteen’ (Ps. 118:22). Dikwijls heeft Hij voor vriend en vijand het Schriftbe-wijs geleverd over wie Hij Zelf was. In het oude testament staat op veel plaatsen verborgen dat er sprake zou zijn van een God die Zelf zou verlossen (Matt. 11:10, vgl. Mal. 3:1; Matt. 11:14, vgl. Mal. 4:5,6; Matt. 21:16, vgl. Ps. 8:3).

Er is echter nog een belang-rijke andere reden waarin Jezus verschilde van ieder ander mens in Zijn relatie met de Bijbel. Hij gedroeg Zich als Heer van de

Bijbel. Hij was Zelf iemand die de Schrift vormde, ze in nieuwe vormen preekte en ontwikkelde en zelfs tot vervulling bracht. Uit Hem vloeide een zelfstandige bron van kennis en juist daarom had Hij de sleutel tot het werke-lijke begrip van de Bijbel.

Degene die Hem hoorden spreken kregen de indruk dat Hij anders sprak: namelijk als gezaghebbende (Matt 7:29; Joh. 7:46).

Zo stelde Hij Zich bijvoorbeeld tegenover de oude geboden met een stellig: “Maar Ik zeg u” (Matt. 5:22,28,32,34,39,44) of door te zeggen: “Ik ben gekomen om ze te vervullen” (Matt. 5:17). Vrijmoedig week Hij af van wat de profeet vroeg als het ging om het neer zenden van vuur uit de hemel (Luk. 9:54) en Hij oefende kritiek op Lamechs uitspraak: zeventig maal zeven gewroken (Gen. 4:24; Matt. 18:22)

Jezus als Schriftgeleerde

Men verwachtte Elia, Hij noem-de Johannes de Doper Zijn Elia, die door de mensen is omge-bracht (Marc. 9:13). Hij paste de beschrijving van de Messias als herder op Zichzelf toe, maar Hij gaf die beschrijving een heel nieuwe inhoud door er de levensovergave, die de herder heeft voor de schapen, er aan toe te voegen (Ez. 34:23; Joh. 10:11,15,17,18).

Hij eerde de Schrift maar Hij behandelde ze vrij en zelfstandig zoals alleen Gods rechtstreekse afgezant mag doen. Hij wist de Bijbel te ontwikkelen in haar uitspraken. Ook dáárin heeft Hij zich een Heer van de Schrift getoond, die met haar deed wat Hij wilde.