16

Jezus ,volkomen God, volkomen mens door: Gerard Feller © Een uitgave van : gezondenweldoen.nl

mate. Jezus had het voorrecht en het vermogen om dingen te zien. Hij zag in ‘gewone dingen’ het betekenisvolle en typische.

Niemand voor of na Hem had het vermogen tot een dergelijke intuïtieve werkelijkheidszin als Jezus. Hij schildert Zijn woor-den zonder veel franje of op-smuk. Hoe een ontaarde zoon zijn geld naar de hoeren brengt ( Luc. 15:13), hoe een bedrieg-lijke rentmeester te lui is om te werken en te voornaam om te bedelen (Luc. 16:3), hoe een mens zijn zin krijgt als hij maar genoeg doordramt (Luc. 11:8). Jezus weet en schildert het open en eerlijk hoe in het oosten de vele werklozen rondlumme-len en naar sprookjesvertellers luisteren of in het gras liggen te slapen (Matt. 20:3).

Hoe een rechter op onrechtvaar-dige wijze zich eerst afsluit voor de klacht van een arme weduwe die geen geld heeft (Luc. 18:2 vv) en hoe de heer en meester in zijn verschrikkelijke wreedheid zijn slaven zonder pardon in stukken laat zagen (Matt. 24:51). Jezus was het naturalisme en realisme allang vaardig voordat het in de wereldgeschiedenis van de dichtkunst opgang maakte. Jezus ziet dingen. Hij daalt af tot de straat en ziet de eenvoudigste levensverhoudingen.

Hij spreekt van een nieuwe lap die de kleermaker zet op het oude kleed (Matt. 9:16) en van het smerige net dat de vissers uit het meer optrekken (Matt. 13: 47). Van het zuurdeeg dat de vrouw aan de baktrog onder het deeg mengt (Matt. 13:33) en van de bruidsmeisjes die aan de huisdeur vermoeid inslapen (Matt. 25:5). Van de heer die op

de bruiloft zich te lang opgehou-den heeft en pas in de vroege uurtjes thuiskomt (Luc. 12:38). Naast het feit dat Jezus dingen doorzag had Hij ook de magi-strale gave om dingen te vertel-len.

Wie kent niet de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan? In een paar woorden worden heel herkenbare zaken neergezet.

Waar is het vaderhart ooit beter geschilderd dan bij de gelij-kenis van de verloren zoon? Welke dichter heeft de vaderlijke grootmoedigheid in zo weinig woorden op een dergelijke aan-grijpende wijze geschetst? Geen woord te veel of te weinig.

Er is niets gekunstelds of over-dadigs aan, slechts een edele eenvoud en stille grootsheid. De bijzondere gelijkenis van de barmhartige Samaritaan wordt door Jezus direct verteld als spontane reactie op een vraag van een schriftgeleerde (Luc. 10:29). Jezus heeft Zich nooit bezig gehouden met het aan el-kaar plakken van allerlei filoso-fieën en leerstellingen waarmee Mohammed zich bezig hield, of met de verstandelijke speculaties van Boeddha.De graankorrel die moet sterven

Jezus als denker

Heeft Jezus onder de dichters een ereplaats (hoewel Hij die Zelf nooit begeerd zou hebben), we moeten Hem ook scharen onder de grootste denkers die ooit geleefd hebben. Behalve in het gebruik van analogieën in de natuurwetten bleek Hij ook een meester te zijn in dit gebruik van analogieën als het ging om geestelijke wetten. Jezus heeft als eerste de goddelijke wetten in de

natuur vergeleken met die van de geestelijke wereld. In gelijke-nissen schildert Hij op voortref-felijke wijze en natuurgetrouw (lees bijv. Matt. 13:3 vv) de noodzakelijkheid van goddelijke wetmatigheden.

Hij laat enkele belangrijke grondwetten in het rijk Gods zien. In de gelijkenis van de zaaier ondervindt het zaad hin-dernissen in de toestand van de bodemgesteldheid. Dit geldt ech-ter ook bij het Woord van God, waarbij de staat en toestand van het menselijke hart van belang is (zie ook Joh. 12:24). Jezus wijst op de levenswet van worden en vergaan, waarbij de geestelijke dood het begin van een nieuw leven is. Volgens de natuurwet-ten is het zo dat de wijnstok die afgescheiden is van de rank, ten dode is opgeschreven. Dit is ook in geestelijke zin zo (Joh. 15:6).

De wasdom van het zaad ge-beurt geleidelijk: eerst de halm, dan de aren, dan de vrucht erin.

Dit is net zo duidelijk als het is bij de ontwikkeling van het rijk van God. In de natuur groeit het kleine mosterdzaadje uit tot een geweldig grote plant. Dat geldt ook voor de kleinheid bij aanvang van het Koninkrijk van God, maar het groeit uit tot iets machtigs (Marc. 4:31). Jezus heeft ook krachtige gedachten gesproken over de hoop der op-standing, ontwikkeld uit de veel gebruikte uitdrukking ‘de God van Abraham, Izaak en Jacob’ (Matt. 22:32). Jezus verdiept de woorden van Mozes, bijvoor-beeld bij het zevende gebod:

“En Ik zeg zelfs: ’Iedereen die naar een vrouw kijkt om haar begeert, heeft in zijn hart al